तुम्हाला काही काळ मौन हवे असेल, पण कुटुंबाचे फोन नेहमी तुम्हीच घेत असाल. आईवडिलांना मदत, मुलांची जबाबदारी वाटून घेणे किंवा जवळच्या व्यक्तीची दैनंदिन कामे जुळवणे ही तुमची भूमिका असू शकते. रिट्रीटला जाण्याच्या इच्छेने हे संबंध नाहीसे होत नाहीत. स्पष्ट संपर्कयोजना महत्त्वाची कामे दुर्लक्षित न होता काही काळ दूर राहण्यास मदत करू शकते.
योजना येण्यापूर्वी सुरू होते आणि त्यात सहभागी असणाऱ्यांची संमती आवश्यक असते. तुम्ही कायम उपलब्ध राहाल अशी ती हमी नाही; पूर्ण संपर्क तोडण्याची सूचनाही नाही. जबाबदाऱ्या आणि कार्यक्रमाची प्रत्यक्ष चौकट यांना जुळणारा समतोल हवा. पुढील सूचना तयारीसाठी आहेत, Amrutham च्या फोनवापराच्या नियमांची किंवा निश्चित कॉलवेळांची घोषणा नाही.
माहिती मिळणे आणि कृतीची जबाबदारी वेगळी पाहा
नेहमीचा आठवडा आठवा. कोणते संदेश फक्त बातमी सांगतात आणि कोणत्या संदेशांमुळे भेट ठरवणे, प्रवासाची सोय किंवा निर्णय तुम्हालाच करावा लागतो? एखादे काम नेहमी तुम्ही करता म्हणून काही तपशील फक्त तुम्हाला माहिती आहेत का? दिवसातील कॉलसंख्येपेक्षा हे छोटे तपशील महत्त्वाचे असू शकतात. वेगळे लिहिल्यास काय हस्तांतरित करायचे ते समजते.
जबाबदारी वाटण्यासाठी स्पष्ट मान्यता हवी. “माझी बहीण पाहील” एवढे पुरेसे नाही; नेमके काम आणि ते स्वीकारणे शक्य आहे का यावर चर्चा हवी. प्रत्यक्ष कामे, द्यायची माहिती आणि विशेष अधिकार आवश्यक असलेले निर्णय वेगळे करा. आरोग्य किंवा कायद्याशी संबंधित बाबतीत योग्य संस्था आणि व्यावसायिकांचे प्रत्यक्ष नियम पाळा. चांगला कौटुंबिक हेतू म्हणजे सर्व अधिकार मिळाले असे नाही.
काल्पनिक उदाहरणात वडिलांच्या प्रवासाची सोय तुम्ही करता, पण तपासण्यांच्या तारखा दुसऱ्या नातेवाइकाकडे आहेत. निघण्याआधी दोन्ही माहिती एकत्र आणावी लागेल. परदेशातून तुमच्या तत्काळ संदेशावरच व्यवस्था अवलंबून नसावी. घरी असणाऱ्यांना कोणी काय स्वीकारले आहे ते स्पष्ट असू द्या. त्यामुळे सामान्य बाबतीतही सतत तुमची गरज पडणार नाही.
मुख्य संपर्क आणि पर्यायी व्यक्ती ठरवा
एक संपर्कव्यक्ती एकाच बातमीसाठी अनेक कॉल आणि विसंगत माहिती कमी करू शकते. नियमित बातम्या कोण एकत्र करेल आणि खरी गरज असल्यास कोण तुमच्याशी बोलेल ते ठरवा. त्या व्यक्तीलाही प्रत्येक वेळी वेळ असेलच असे नाही, म्हणून पर्याय ठेवा. नेहमी मदत करते म्हणून कोणावर भूमिका गृहीत धरून सोपवू नका.
प्रत्येकाला कामापुरती माहिती द्या. प्रवासाच्या तारखा, निश्चित संपर्कमार्ग आणि स्वीकारलेली कामे यात येऊ शकतात. सर्वांना पासवर्ड, संवेदनशील कागदपत्रे किंवा आरोग्यविवरण देण्याची गरज नाही. प्रत्यक्ष जबाबदारीला आवश्यक तेवढी माहिती ठेवा. खाजगी तपशील कोण वापरू शकते आणि कुणाशी शेअर करू शकते हेही स्पष्ट करा.
- तातडीच्या नसलेल्या बातम्या कोण एकत्र करेल?
- ती व्यक्ती उपलब्ध नसल्यास पर्याय कोण असेल?
- तुमच्या निर्णयाशिवाय कोणते प्रश्न सोडवता येतील?
- स्वीकारलेल्या कामांसाठी नेमकी कोणती माहिती आवश्यक आहे?
- योजना समजली आणि प्रत्यक्ष चालेल याची एकत्र चाचणी कधी कराल?
रिट्रीटचे कर्मचारी कुटुंबाचे सर्व समन्वयकाम स्वीकारतील असे मानू नका. तातडीचा संदेश पोहोचवण्याची सोय हवी असल्यास ती आहे का आणि कशी चालते ते विचारा. निश्चित उत्तरच योजनेत घाला. निवासाचा सामान्य फोननंबर म्हणजे चोवीस तासांची आपत्कालीन सेवा असे समजू नका. त्याची भूमिका आधी समजून घ्या.
तुमच्या कुटुंबासाठी तातडी म्हणजे काय ते ठरवा
“तातडीचे” या शब्दाचा प्रत्येकासाठी वेगळा अर्थ असू शकतो. निघण्याआधी उदाहरणांसह बोला. नेहमीच्या भेटीची वेळ बदलणे आणि लगेच मदत लागणारी घटना सारखी नाहीत. फरक समजल्यास जागेवर कृती आवश्यक असताना तुमच्या उत्तराची वाट पाहिली जाणार नाही. प्रत्येक सामान्य बातमीसाठी तातडीचा मार्गही वापरला जाणार नाही.
खऱ्या आपत्कालीन प्रसंगी तिथे उपस्थित व्यक्तींनी योग्य स्थानिक मदत घ्यावी. दुसऱ्या देशात तुम्ही संदेश वाचेपर्यंत थांबू नये. संपर्कयोजना स्थानिक मदतीला पूरक आहे. ती आपत्कालीन सेवा, काळजी घेणारे व्यावसायिक किंवा आधीच्या सहाय्यव्यवस्थेची जागा घेत नाही. योजनेतील सर्वांना हा मुद्दा सारखा समजला पाहिजे.
तुम्ही उत्तर न दिल्यास पुढची पायरी काय हे लिहा. पर्यायी व्यक्तीशी बोलणे आणि नंतर उपलब्ध असल्यास निवासाच्या मान्य मार्गाने संदेश देणे असा क्रम असू शकतो. न ठरलेल्या सेवेवर योजना बांधू नका. संपर्कव्यक्तीच्या जबाबदारीत नसलेले निर्णयही स्पष्ट करा, म्हणजे न पेलणारी अपेक्षा घेऊन ती एकटी राहणार नाही.
वेळा प्रत्यक्ष वेळक्षेत्रांशी जुळवा
वेगवेगळ्या देशांत असताना “संध्याकाळी बोलू” एवढे स्पष्ट नाही. दोन्हीकडील स्थानिक वेळ आणि वेळक्षेत्र लिहा. प्रवासाच्या तारखांना किती फरक आहे ते तपासा. घरी उन्हाळी वेळ बदलत असल्यास वास्तव्याच्या मध्ये अंतर बदलू शकते. मागच्या प्रवासात आठवणीत असलेली वेळ तशीच वापरू नका.
कार्यक्रमात ठरवून संपर्क शक्य असल्यास वास्तववादी चौकट ठरवा, तत्काळ उत्तराची हमी नाही. एखादे नियोजित बोलणे चुकल्यास त्याचा अर्थ काय हेही सांगा. इंटरनेटची अडचण किंवा दिनक्रमातील बदल म्हणजे आपत्कालीन प्रसंगच असे नाही. पुन्हा कधी प्रयत्न करायचा आणि पर्यायी पायरी कधी वापरायची हे स्पष्ट ठेवा.
आमच्या सिग्नेचर रिट्रीटची ओळख कार्यक्रमाची सामान्य दिशा देते. उपकरणांचा वापर, मौनाचे स्वरूप आणि वैयक्तिक संभाषणाची संधी स्वतंत्र विचारावी लागते. येथे रोजच्या कॉलची वेळ सुचवलेली नाही आणि प्रत्येक कार्यक्रमात समान मोकळीक आहे असेही मानलेले नाही. सध्याच्या व्यवस्थेनुसार कौटुंबिक योजना जुळवा.
तुम्हालाही मदत लागल्यास संपर्काची जागा ठेवा
कौटुंबिक योजनेत इतर तुमच्यापर्यंत कसे पोहोचतील यावर भर असतो. अनुभव अवघड वाटल्यास तुम्ही कोणाला विचाराल हेही महत्त्वाचे आहे. खाजगीत कोणाशी बोलता येईल, विराम कसा मागता येईल आणि सहभाग पुन्हा पाहण्याचा मार्ग कोणता हे आधी विचारा. मौन निवडल्यामुळे गरज व्यक्त करता येणार नाही असे समजू नका.
ध्यान आणि सजगतेविषयी NCCIH ची माहिती शक्यतांसोबत मर्यादाही सांगते आणि अप्रिय अनुभव होऊ शकतात असे नमूद करते. संवादाच्या महत्त्वाला हा संदर्भ आहे. विशिष्ट रिट्रीटसाठी मौन किंवा फोनचे नियम तो ठरवत नाही. स्रोताचे विषय आणि निवासाची प्रत्यक्ष व्यवस्था वेगळी वाचा.
तुम्ही संपर्क केल्यास कसा प्रतिसाद उपयोगी ठरेल हे जवळच्या व्यक्तीशी ठरवू शकता. कधी राहण्याचा किंवा निघण्याचा आग्रह करण्याऐवजी फक्त ऐकून घेणे हवे असते. लक्षणीय शारीरिक किंवा मानसिक आरोग्यगरजा असतील, तर आधी संबंधित व्यावसायिकाशी योग्यतेबद्दल बोला. कौटुंबिक संपर्कयोजना वैयक्तिक आरोग्यमूल्यमापनाचा पर्याय नाही.
निघण्याआधी योजना एकदा तपासा
एकत्र वाचा आणि कोणत्या वेळी कोणाला संपर्क करायचा हे प्रत्येकाने स्वतःच्या शब्दांत सांगावे. नंबर बरोबर आहेत का, माहिती सहज मिळते का आणि कामे खरोखर स्वीकारली आहेत का ते पाहा. छोट्या चाचणीत यादीत न दिसलेली रिकामी जागा समजू शकते. उदाहरणार्थ, एकच काम दुसरी व्यक्ती करेल असे दोघेही समजत असतील.
आमच्या रिट्रीट पर्यायांची माहिती वेगळ्या प्रकारचे वास्तव्य पाहण्यास मदत करते. कौटुंबिक गरजांमुळे वारंवार आणि अनपेक्षित संपर्क आवश्यक असल्यास निवडलेला कार्यक्रम सध्या योग्य आहे का ते विचारा. दुसरी तारीख किंवा दुसरे स्वरूप तुमच्या हेतूला अधिक जुळू शकते. एकाच पर्यायाशी बांधील राहण्याची गरज नाही.
प्रत्येक शक्यतेसाठी परिपूर्ण योजना आवश्यक नाही. जवळच्या लोकांना काय ठरले आहे हे समजले पाहिजे आणि महत्त्वाच्या कामांना प्रत्यक्ष जबाबदार व्यक्ती असावी. निर्णयावर परिणाम करणाऱ्या संपर्कगरजा आम्हाला सांगा. मग जबाबदाऱ्यांचा आदर ठेवत तुम्हाला हवे असलेल्या मौनासाठीही जागा असलेली चौकट पाहता येईल.
